Ege kıyılarında bir tepeye tırmandığınızda, rüzgarla gümüş rengine dönen zeytin yapraklarının hışırtısı sizi karşılar. Binlerce yıldır bu topraklarda yaşayan insanlar için zeytin, sadece bir tarım ürünü değil, sofranın ve yaşam biçiminin kalbidir. Kıraç yamaçlarda, susuzluğa ve sert kışlara inatla direnen bu ağaç, asırlar boyunca uygarlıkların doğup batışına tanıklık etmiştir. Bu yüzden Akdeniz insanı zeytine 'ölmez ağaç' der; onun meyvesinden süzülen altın rengi yağı ise kutsal bir armağan olarak görür.

Türk mutfağında 'zeytinyağlılar' olarak bilinen yemek kategorisi, dünyada eşine az rastlanan bir zarafete sahiptir. Taze fasulye, enginar veya kereviz gibi mevsim sebzeleri, bol sızma zeytinyağı, bir tutam şeker ve taze otlarla ağır ateşte pişirilir; ardından mutlaka soğuk olarak servis edilir. Sıcak yaz günlerinde sofraya gelen bu hafif tabaklar, Akdeniz güneşinin sıcağına karşı en ferahlatıcı cevaptır. Zeytinyağlı yemek, aceleye getirilmiş bir beslenme değil; doğanın ritmine saygı duyan dingin bir sofra keyfidir.